63 dni ciąży u suki krok po kroku – co się dzieje i co robić
63 dni od krycia do porodu: USG, RTG, żywienie, przygotowanie porodówki i sygnały, że już się zaczyna.
Ciąża u suki trwa średnio 63 dni od owulacji – w praktyce liczy się ją od pierwszego krycia, dlatego termin porodu podaje się jako okno 58.–68. dnia. Poniżej tydzień po tygodniu: co dzieje się ze szczeniętami, co obserwować u suki i co warto zrobić.
Tydzień 1 (dni 1–7) – start
Plemniki docierają do jajowodów, zaczyna się rozwój zarodków. Suka zachowuje się jak zwykle. Zapisz daty wszystkich kryć i wynik progesteronu – to od nich liczy się wszystko dalej.
Tydzień 2 (dni 8–14) – droga do macicy
Zarodki przemieszczają się do macicy. Brak objawów, normalna aktywność. Nie zmieniaj diety ani aktywności bez zalecenia lekarza.
Tydzień 3 (dni 15–21) – implantacja
Zarodki zagnieżdżają się w ścianie macicy. U części suk pojawia się senność lub zmiana apetytu. Zaplanuj USG na 25.–30. dzień od pierwszego krycia.
Tydzień 4 (dni 22–28) – czas na USG
Rozwijają się narządy, kręgosłup i głowa. Możliwe powiększenie sutków. USG potwierdza ciążę, ale nie określa dokładnej liczby szczeniąt.
Tydzień 5 (dni 29–35) – szczenięta nabierają kształtu
Wyraźne łapy i pazury, kształtuje się płeć. Brzuch może się powiększać, rośnie apetyt. Omów z lekarzem żywienie w drugiej połowie ciąży.
Tydzień 6 (dni 36–42) – rosnący brzuszek
Kształtuje się umaszczenie, kości mineralizują się. Częstsze, mniejsze posiłki są wygodniejsze. Przygotuj miejsce porodowe.
Tydzień 7 (dni 43–49) – kościec widoczny na RTG
Szkielety widać na RTG od ok. 45. dnia; liczba szczeniąt jest najdokładniejsza po 55. dniu. Suka szybciej się męczy i więcej odpoczywa.
Tydzień 8 (dni 50–56) – porodówka gotowa
Płody kończą rozwój, pojawia się sierść. Suka szuka gniazda, może mniej jeść. Miej pod ręką kontakt do lekarza i lecznicy całodobowej; mierz temperaturę 2× dziennie.
Tydzień 9 (dni 57–68) – odliczanie
Od ok. 58. dnia poród może się rozpocząć. Niepokój, dyszenie i spadek temperatury o ok. 1 °C pojawiają się 8–24 h przed porodem. Przy niepokojących objawach – lekarz weterynarii.
Treść ma charakter poradnikowy i nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii.